Een 65ste plaats in de Tour Down Under. Dat is de laatste herinnering aan Lance Armstrong die we krijgen. Want ‘The Boss’ stopt ermee. Na een rentree van ruim twee jaar is het mooi geweest. ‘Pensioen 2.0′ noemt hij het zelf. Nu voorgoed, want hij zal geen Heintje worden…
Een geslaagde rentree? Mwah. Een derde plaats in de Tour van 2009 gaf hoop op misschien wel een mooie toegave, maar daarna was Amstrong nooit meer de Armstrong die zeven keer de Tour de France won. Nooit meer de Armstrong die de Fransen opzadelde met een nationaal trauma: een oppermachtige Amerikaan die Frankrijk veroverde. De heksenjacht kan stoppen, de Fransen kunnen op zoek naar een nieuwe nationale vijand.
Vooruit. Voor de liefhebbers. Waar ik ook bij hoor. De Tour de France gaat in 2011 weer naar Alpe d’Huez. In de slotweek ligt de finish van misschien wel de zwaarste etappe op de ‘Nederlandse berg’. Na de Col du Télégraphe (1566 m) en Col du Galibier (2556 m) volgt de finish na de bekende 21 haarspeldbochten.
Waar ik nu al naar uitkijk in deze Tour? De openingsetappe over de spekgladde – en als het tijdschema niet klopt ook onder water gelopen – Passage du Gois, de niet te flauwe bergetappes (dat is wel even anders dan dit jaar) en verder met name de derde Tourweek. Net als in de Pyreneeën (Aubisque, Tourmalet, Luz-Ardiden, Portet d’Aspet en Plateau de Beille) komen in de Alpen zo ongeveer alle klassieke bergen aan bod: Izoard, Alpe d’Huez, Télégraphe en maar liefst twee keer de Galibier. Met maar 41 kilometer tijdrijden (en 23 kilometer in een ploegentijdrit) is de Tour van 2011 gemaakt voor de klimmers.
Ideaal voor Robert Gesink? Ach. Parijs is nog ver.
RT @rmfloris: Ajax supporters zijn net smurfen, je weet dat ze er zijn, maar je komt ze nooit tegen. Koen Ruskus 2012. #vgzWupke@RobinW ... 10 uren geleden